Sinterklaas, wie kent hem niet?

Met als risico dat ik half Nederland over me heen krijg (nou ja, de dertien mensen die mijn blog lezen dan), maar ik ben er dit jaar echt uit: Zwarte Pieten kunnen niet meer. Blanke mensen omkleden in felgekleurde apepakkies, zwarte maillots, volsmeren met zwarte schoenpoets, en ze dan allerlei rare trucjes laten uithalen, dat kan in mijn wereld nu dus echt niet meer.

Sorry.

Ik weet dat voor de meeste Nederlanders de Zwarte Piet zo'n beetje heilig is deze tijd van het jaar, maar als rasechte NederAmerikaan kan ik er dus niet meer goed tegen, al die plaatjes van blanke mensen die lijken op een kruising tussen de tenenkrommende Sjimmie en gezellig racistische Sambo. Toen ik dit weekend Facebook opende, en een foto van mijn nichtje verkleed als Zwarte Piet zag, toen wist ik het, dit kan echt niet meer anno 2012. Sorry, geweldig nichtje van me.

Als ik eerlijk ben dan was Zwarte Piet al langer in een doorn in mijn oog. Dat krijg je, als je dankzij een Amerikaanse school bekend bent met het fenomeen "blackface", en het daarmee samenhangend racisme. Dan wordt het verdomd moeilijk, zelfs voor een jongere Dixiechick, om een grappende en grollende blanke man met zwarte make up en panties als een cultureel idiosyncrasie te zien. Want waarom moet de man perse zwart zijn? En waarom doet hij altijd alsof hij zo dom is? Maar ach, je verhuist weer eens terug naar Nederland, en je valt na een Sinterklaas feest of twee weer in de comfortabele gedachtengang dat dit "gewoon" een Nederlands fenomeen is. Eentje die natuurlijk niks te maken heeft met racisme, of blackface, or allerlei andere rare zaken. Zwarte Piet is gewoon een typisch Nederlands verschijnsel. Net zoiets als dijken, drop, en homosexuele paren die kinderen mogen adopteren.

Maar ja, een verhuizing naar het zuiden van de VS, waar de vrees voor racisme en alle daarmee samenhangende sociale verschijnselen nog steeds nadrukkelijk aanwezig is, en het hele fenomeen wordt in een keer minder makkelijk te verexcuseren. Je hoeft maar een keer les te geven over blackface aan een college zaal vol met African Americans, en je snapt meteen waarom. Want ondanks alle Nederlandse redeneringen over culturele eigenheid en relativiteit en weet-ik-veel-wat is the bottomline gewoon dat er hele groepen mensen zijn, zowel binnen als buiten Nederland die dit beledigend vinden.

Wil ik nu beweren dat ik vind dat Zwarte Piet afgeschaft moet worden? Jongens, ik zou niet durven. Ik heb nog steeds geen skinny jeans gekocht, draag nog steeds een muts als het koud is, zeg "sorry" als iemand tegen mij aan loopt, en ben dus ondertussen zo'n nep-Hollander geworden, dat ik al helemaal geen oordeel mag vellen over zo'n oer-Hollandse kwestie. Dus als jullie daar in Nederland blij worden van zwart-geschminkte blanke mannen en vrouwen die zich voordoen als de grootste lolbroeken ooit, gekleed in een bijpasselijk clown-achtig kostuum, dan ga vooral los, zou ik zeggen.

Maar voor mij hoeft het niet meer zo.
Wat natuurlijk niet wil zeggen dat ik hier de pepernoten, schuimdieren, en chocolade latters niet enorm mis.