De gouverneur

van Georgia is officieel niet meer populair bij ons op de campus. Toegegeven, nu was de beste man dat waarschijnlijk toch al niet echt. Ik bedoel, met een naam als "Sonny", een accent dat het beste als "white southern" beschreven kan worden, en een Republikeins beleid was de beste man toch nooit echt ver gekomen op een HBCU. Maar goed, sinds vanochtend heeft hij het helemaal verprutst. Er zijn, voor het zuiden, harde woorden gevallen zoals "belachelijk", "volslagen onverantwoord", en zelfs het uiterst beledigende "niet over nagedacht". En dat allemaal omdat de budgetbesprekingen voor FY 2011 (aankomend academiejaar) in volle gang zijn, en vanochtend er berichten zijn uitgelekt over wat men allemaal van plan is. En dat die plannen minder dan ideaal zijn, dat is duidelijk.

Vanochtend heeft ons department in de maandelijkse vergadering mogen vernemen wat de opties zijn die gisteren in een grote vergadering zijn ontwikkeld. Ik zal ze aan u voorleggen.

Optie 1: De school gaat een 4-daagse week, en gaat voor de andere drie dagen op slot. Dat zou betekenen, geen football, geen track, geen sport in het algemeen meer. Want die wedstrijden zijn meestal in het weekend. Op zich zagen wij, als rasechte academici dat wel zitten. Football is leuk hoor, daar niet van, maar om een coach nou zes ton aan salaris te betalen, en honderd duizenden dollars te spenderen aan de reiskosten van het team, dat niet meer doet dan een balletje achter na zitten, nee, het nut daarvan ontgaat het overgrote deel van mijn collega's. Toegegeven, nu zijn de meeste van ons zover gekomen omdat we ronduit slecht waren in sport, daardoor nooit vriendjes hadden, en dus maar gingen lezen in onze vrije tijd. Dus de kans bestaat dat onze anitpathie tegen sport misschien niet geheel gebaseerd is op een goed gefundeerde redenering. Maar dan nog, een universiteit is om te le-ren. Niet om te spe-len. Wij waren dus al helemaal in onze nopjes. We zouden en geld besparen, en geen last meer hebben van studenten ziek, zwak, en misselijk zijn op de maandagochtenden na een belangrijke footballwedstrijd. Ideaal.

Maar, helaas. Want, zo had de chancellor in al zijn wijsheid bedacht, wie niet werkt, die wordt niet betaald. En dus zou dit plan ook in houden dat alle medewerkers nog maar voor vier dagen betaald worden. Omdat het bij mij even duurde voordat dit in nummertjes omgezet was, zal ik het u maar meteen vertellen, dat is een verlies in salaris van 20%. Twin-tig Pro-cent. Een-vijfde. Nu verdien ik niet zo schokkend veel hoor, maar twintig procent? Dat is toch wel heftig.
In een keer waren we bekomen van onze liefde voor optie 1, en wilde toch wel heel graag horen wat er achter deur twee zit. En dat was nog minder fraai.

Optie 2: Een andere manier om te bezuigingen is natuurlijk het niet meer doen van bepaalde dingen. Als je het niet doet, dan kost het ook niets. Is een hele simpele economische gedachtengang. En dat moet men gisteren ook gedacht hebben. En dus is optie 2 het afschaffen van verschillende academische programma's, zoals: alle vreemde talen, een groot deel van de bibliotheek, alle writing labs, een aantal van de master's programma's, een gedeelte van de campus politie, alle adjunct docenten, het global intiative office, bezuigingen op stookkosten en nog veel meer.

Nu bent u misschien geen academicus, maar u kunt zich voorstellen dat na deze uitspraak, er een ware revolutie dreigde uit te breken. Voor een academicus is een bibliotheek nog net niet zo belangrijk als ademhalen, maar het komt erg dicht in de buurt. En het afschaffen van alle writing labs? Nu zouden we de achterstand, veroorzaakt door het tekort van writing programs in high school, hetgeen weer voor een gedeelte veroorzaakt wordt door de budget problemen daar, nooit kunnen inhalen. Een geen vreemde talen meer? Een aantal collega's uit Zuid Amerika kregen zowaar een rolberoerte. Of de master's in nursing afschaffen, welke net bekroond was met allerlei prijzen en awards? Om dan nog maar niet te spreken over wat "bezuinigen op stookkosten" zou gaan inhouden. Zouden we nog maar twee uur per dag de airco aan mogen hebben? Of zouden de lichten op de WCs op een timer gezet worden ("de gemiddelde vrouw heeft twee minuten nodig op de badkamer, dus opschieten"). Kortom. Het was een drama.

Maar onze vakgroepsvoorzitter had een derde voorstel gedaan, gisteren. Hij had voorgesteld dat we 'slechts' 12% van ons salaris zouden verliezen, en dat we een aantal non-academische programma's zouden schrappen. Welke, dat was niet duidelijk, maar een collega riep heel assertief dat het consultancy bureau dat volgens een vorig agendapunt in dienst was genomen om de universiteit meer efficienter te maken als eerste er uit kon, "And then if we just fire all the stupid people, we'll be done!".

Dat is de oplossing natuurlijk. We ontslaan gewoon alle mensen die wel de tijd hebben om elke dag een uur te lunchen. Die niks beters te doen hebben dan een formulier acht keer terug te sturen omdat er elke keer iets net niet helemaal goed is. Die studenten van het kasje naar de muur sturen. En die maandenlang bezig zijn met allerlei budgetplannen te ontwikkelen die vergeten waar het bij een universiteit om draait. Als die mensen nou allemaal verdwijnen, dan kunnen we ons eindelijk gaan richten waar het werkelijk om draait hier, en dat is, allemaal tegelijk nu: on-der-wijs (eigenlijk is het natuurlijk het vergaren en verspreiden van academische kennis, maar ja, dat bekt niet zo lekker).