Pages

Sunday, October 24, 2010

Calimero en een zelfstudie

Wist u dat eens in de vijf jaar elk studieprogramma in Georgia gereviewed moet worden? Nee? Nou ik ook niet. Nu weet ik wel meer dingen niet hoor. Helemaal omdat de universiteit hier wel meer dingen niet vertelt. Of half. En meestal vind ik dat wel best. Want als ik iets weet, dan betekent dat meestal meer werk voor mij. En dat heb ik al genoeg.

Nu ben ik gelukkig niet helemaal achterlijk, en heb ondertussen wel genoeg ervaring dat ik weet dat elk academisch programma -ooit- onder de loep genomen gaat worden. In Nederland heb ik er een paar mee mogen maken, en weet er dus genoeg van om te weten dat een bevalling er bij in het niets valt. Oh wacht. Dat weet ik niet. OK, dat het opvoeden van twee jongens er bij in het niets valt.

Maar goed, hoe vaak dit gebeurt voor universiteiten in Georgia, en wat het allemaal inhoudt, dat wist ik natuurlijk ook niet allemaal precies. Ik zeg wist, omdat ik sinds tien dagen namelijk wel weet. Sinds tien dagen weten we in mijn sectie namelijk dat elk programma om de vijf jaar aan de zelfstudie moet, en dat, tata! die van ons dit jaar aan de beurt is. En niet alleen dat, maar dat het zelfstudie rapport over, let op, twee weken af moet zijn. Een zelfstudie rapport waarvan de eisen alleen al tien pagina's beslaan. En dat, hiep hiep hoera!, ik in de commissie zit die het zelfstudie rapport mag schrijven. En dat dankzij de geweldige Amerikaanse efficientie er geen tien mensen in die commissie zitten, standaard voor Europese universiteiten, maar drie.

Ik kan u niet vertellen hoe gelukkig ik ben. Want naast het geven van zes vakken (waarvan er niet -een- online is, bijdeweg), het organiseren van de internationale week, waarvoor ik laatst ook al gestrikt ben (ik moet echt leren veel minder op te vallen, jeetje mina), het volgen van workshops over quality enhancement in education, en het werken aan mijn eigen onderzoek, mag ik nu dus ook elke vrije minuut besteden aan het beantwoorden van vragen als, "Discuss the rationale and data supporting program relationship to societal needs, employment opportunities, and graduate school admissions", of "Discuss the program's specific centrality to the university mission and strategic plan".

En het probleem is niet alleen dat ik echt geen tijd heb voor dit soort fratsen, maar eigenlijk ook dat ik het antwoord niet weet. Want zit de maatschappij nou echt te wachten op een zooitje onderzoekers, journalisten, redacteuren, en andere eigenwijze media-personen? Kijk, als we nou de faculteit geneeskunde waren, of onderwijskunde, of zelfs psychologie, waarbij je levens redt, mensen leert te onderwijzen, en onderzoekt waarom sommige mensen kinderen mishandelen/misbruiken/gebouwen opblazen, dan snapte ik het wel. Maar eigenlijk vind ik onszelf helemaal niet zo relevant.

Maar ja, dat mag ik vast niet in dat rapport zetten. En dus zit ik hier op een zondag middag met zicht op een prachtige zonovergoten achtertuin waarin de jongens met de honden spelen, achter mijn bureau. Take it away, Calimero, zou ik zeggen..

"...en dat is niet eerlijk!"

5 comments:

Clint said...

"En het probleem is niet alleen dat ik echt geen tijd heb voor dit soort fratsen, maar eigenlijk ook dat ik het antwoord niet weet. Want zit de maatschappij nou echt te wachten op een zooitje onderzoekers, journalisten, redacteuren, en andere eigenwijze media-personen?".

Ik mag hopen van wel!!

Annemiek said...

Dat dacht ik ook. Er zijn media personen en journalisten genoeg die niet weten wat ze doen. Als we door de media gebombardeerd worden, laat het dan aub door goed onderwezen mensen zijn. Ze hebben zo'n grote invloed!

Bibi said...

Ben het helemaal eens met Annemiek. Draag je misschien veel rood? Ik heb wel eens gelezen dat mensen die op het werk veel rood dragen, vaak meer werk toegeschoven krijgen.

DixieChick said...

B.> Echt waar? Dat is wel heel apart. Ik heb twee rode blousen, maar draag voor de rest eigenlijk nooit rood. Meer roze, paars, blauw, en van dat soort vrouw-ige teinten. Ik zal er wel op gaan letten.

Clint> fijn te horen - jammer dat je niet naar mijn neck of the woods komt; we zitten te springen om instructors!

Annemiek> Jawel, dat is helemaal waar. Maar ik persoonlijk vind het veel belangrijk dat mijn dokter/verpleegkundige goed is opgeleid hoor..ik bedoel, jij kan volgens mij prima mijn colleges overnemen, maar je wil mij echt geen infuus aan laten leggen :)

Annemiek said...

Nou nee, ik denk dat een college me niet zo goed af zou gaan :)
Een voorbeeld uit de medische wereld waar de media een verhaal oppikt en veel schade kan doen is in het geval van Andrew Wakefield die met een studie kwam die MMR met autism linkt. Hij is zelf natuurlijk de grote schuldige, maar de media heeft er ook een hand in gehad door het te sensationeren.
http://www.doh.state.fl.us/chdcollier/pdf/2010Vaccine.pdf
Zijn studie had nooit gepubliceerd mogen worden, het was zo slecht gedaan.

Ik hoop op journalisten die research kunnen lezen, en ik hoop dat ze ook een les in ethiek krijgen.
Om nog maar niet te praten hoeveel invloed ze kunnen hebben in verslaan van politiek. Jawel hoor, je hebt een belangrijke baan!