Ontstressen

Het mini-zwembadje moest opgezet worden.
Er moest een vervanging gevonden voor voor een ontbrekend stukje van een van de aansluitingen.
Het internet hield er mee op.
Ik kreeg een aantal mails van werk met allerlei opdrachten.
De oudste bedacht zich zomaar opeens dat hij een groot project moest doen deze week, waarvoor hij allerlei materialen nodig had.
De router bleek het probleem te zijn, en deze was absoluut niet meer te repareren.
Ik werd gevraagd een review te schrijven voor een tijdschrift.
De filter van ons mini-zwembadje begon dusdanig te lekken dat we de besproeing achterin de tuin niet eens meer aan hoefde te zetten.
Er moest gekookt worden voor een zieke kennis.

U heeft hem al door: de laatste drie dagen zijn niet zo relaxt geweest als ik graag gezien had. Mijn werktempo lag eigenlijk net zo hoog als op mijn werk; van winkel naar winkel, tripjes naar mensen met pannen vol eten, om dan thuis te komen, en niet online te kunnen, of te ontdekken dat het zwembad weer lekt, niemand online kon, of de honden weer eens een gat in de achtertuin gegraven hadden. "If it rains, it pours", zoals ze hier zo mooi uitdrukken.

En wat nog erger is; mijn dagen van "flying under the radar" op het werk zijn ook voorbij. Kon ik voorgaande zomers nog wegkomen met alleen maar lesgeven, en een beetje onderzoek doen, de verschillende committees hebben mij het afgelopen jaar ontdekt, en nu heb ik zelfs gedurende zomer allerlei verantwoordelijkheden. Zo moet ik voor volgende week een verslag schrijven voor de board of regents over writing literacies. Niet dat ik dat niet kan hoor, want dat is het niet. Ik heb er gewoon heel ouderwets geen zin in. Helemaal omdat we gedurende de zomer helemaal niet betaald worden voor dit soort taken. En ja, ik hoor alle Nederlanders nu roepen, "Ja maar als je niet betaald wordt, dan doe je dat toch niet?!", maar zo werkt dat hier helaas niet. Zolang ik nog geen tenure heb in ieder geval. Dus zucht ik, en steun ik, en klaag ik (veel), maar dat rapport komt er.

Ik was dan ook, om eerlijk te zijn "less than pleased" (lees: niet te genieten). Want wat is de zin van keihard werken als je je zomer ook nog eens uit allerlei nare klusjes bestaat?

Gelukkig geloof ik dat nu alles wat meer onder controle heb. Er is een nieuwe router gekocht en geinstalleerd (en hij doet het nog steeds!), de filter is via een "doo-hickey" (lees: met veel kunst en vliegwerk) gemaakt, de maaltijd is bezorgd, de oudste is tijdens een van mijn vele errands bij Michael's afgezet om zelf zijn project materiaal te kopen, en het schrijven van mijn rapport en review heb ik gewoon lekker uitgesteld tot volgende week.

En zo zit ik vandag al de hele ochtend op de bank. En eindelijk voel ik mijn bloeddruk zakken. Natuurlijk zijn er een miljoen dingen die ik moet doen, maar voor nu doe ik gewoon even lekker niks.
Zo dan.