Bij een gebrek aan winter

Gisteren onderweg naar huis zag ik de eerste narcissen in de berm opkomen. En ik zou zweren dat ik, terwijl ik achter mijn bureau zit, toch heel duidelijk grote rode knoppen aan de boom voor de bibliotheek zie. Nu wil ik niet lastig doen hoor, maar het is hier ook pas 8 Februari, net als in de rest van de wereld. En volgens mij bevind Georgia zich nog steeds op het noordelijk halfrond. En toch lijken we ongeveer twee weken van het begin van de lente verwijderd te zijn. En voordat alle arme Hollanders die al weken creperen van de kou nu gaan roepen dat dit ge-wel-dig is, dat is het dus niet.

Een paar jaar terug hadden we namelijk ook zo'n afwezige winter. Zo eentje waarbij het twee keer 's nachts vroor, en dat was het dan. Waarbij eind Maart alle bomen alweer vol met grote, groene bladeren zaten. Het was mooi hoor. En warm, dat ook. En het rook heerlijk, zeker. Maar twee maanden later kwamen we om in de kakkerlakken, muggen, rode mieren, wespen, en allerlei andere gemuteerde versies van vliegend ongedierte. Het was een gevecht zonder einde, waarbij de invallende winter uiteindelijk tot een staakt-het-vuren heeft geleid.

Ik zeg gevecht, maar het was eerder een complete nucleaire oorlog, want insecten in de VS zijn precies zoals de rest van het land: Groot. De kakkerlakken zijn het formaat van je duim, de muggen laten plekken achter de grootte van een poffertje, en een gemiddelde wesp ziet eruit als een vliegende hamster. Toen ik gisteren dus zag dat de "fire ant" hopen tegen de veranda aan, die we vorig jaar zo draconisch uitgeroeid hadden, alweer een langzame "comeback" aan het maken waren, voelde ik het al weer aankomen. Het wordt weer zo'n heerlijk "buggy summer". Zo eentje waarbij je maar beter niet kan ademhalen met je mond open als je buiten bent.

En toen het lokale nieuws aankondigde dat de kans op bosbranden vertienvoudigd was vanwege de overmatig snelle groei van klein gewas, en het enorme gebrek aan regen, kon ik mijn lol helemaal niet meer op. Een sigaret, een vonk van een vrachtwagen, en dan is de apocalypse echt daar.

Dus.
Ik wil graag nog een paar weken winter. Met wat nachtvorst, temperaturen rond het vriespunt, misschien zelfs wat neerslag. Genoeg om al die nare vliegende en kruipende mutanten naar de eeuwige mierenhopen te sturen, en er voor te zorgen dat het platteland hier niet in een soort zuid-Frankrijk-maar-dan-zonder-strand-en-lavendel veranderd.
Bij voorbaat hartelijk dank