Na bijna vijf jaar zijn we er eindelijk helemaal klaar mee. Nee, niet met Georgia (nou ja, dat ook wel, maar ja, daar kunnen we nog even niks aan doen), maar met Cox, onze internet-TV-telefoon provider. Al sinds dat we hier wonen krijgen manlief en ik ongeveer maandelijks een rolberoerte over de prijzen die ze hier durven te rekenen voor honderden TV kanalen die we nooit kijken, maar wat we niet vanaf kunnen (manlief), en een internet snelheid van lik-me-vestje (ik). 
En dus zijn we het zat.

Nu moet u weten dat we het ongeveer eens per jaar helemaal gehad hebben met Cox. En elk jaar kijken we of er nieuwe providers in ons gebied bijgekomen zijn naar wie we zouden kunnen overstappen. En elk jaar moeten we tot de conclusie komen dat er naast DirectTV, die, jawel, alleen maar televisie aanbiedt, helaas niks anders is. En dus spendeert manlief gemiddeld een uur per jaar aan de telefoon met onze geliefde media provider, te kijken waar we kunnen bezuinigen. Soms leidt dat tot strijd met de kinderen ("But I LOVE Discovery! We can't lose Discovery! It's like...it's like going to school in the summer!"), en soms met mij ("Ja, nee. We gaan dus ECHT niet terug naar een internet snelheid die uit minder dan twee cijfers bestaat. Ja, dat kan wel, maar dan in jouw huis, niet in het mijne"), maar het leidt altijd tot minstens zes maanden flinke korting op onze rekening. Cox noemt dat heel mooi een "Retention bonus". Ik noem het een gevalletje de aanhouder wint. Het maakt niet uit, want wij en zij zijn zes maanden innig gelukkig, totdat de korting vervalt, en het hele spel weer van vooraf aan begint.

Maar ik weet eerlijk gezegd niet of het deze keer wel goed komt. Onze korting is vorige maand verlopen, en toen we gisteren de rekening kregen, bleek dat de huidige kosten hoger zijn dan voor de korting. En niet een klein beetje hoger ook. Blijkbaar heeft Cox, in al haar wijsheid, besloten dat wij niet langer in aanmerking komen voor de "bundle discount" (de korting die je krijgt als je al je media via Cox laat lopen). Dus vanmiddag hing manlief aan de telefoon, en toen ik een telefoontje kreeg met de korte vraag, "It's either no TV for $75 off, or basic cable for $50 off, pick one.", wist ik al dat het gesprek waarschijnlijk niet helemaal liep zoals we gewend waren.
"Well, uhm, summer is around the corner, so let's at least keep basic cable." opperde ik voorzichtig, met allerlei visioenen van ontzettende verveelde kinderen in mijn achterhoofd (proberen jullie maar eens twee jongens voor bijna drie maanden te vermaken, zonder televisie. Succes).

En net toen ik bedacht had geen TV eigenlijk ook wel eens leuk zou zijn om te proberen, belde manlief terug met de triomfantelijke mededeling dat we maar liefst 20% korting hadden gekregen op ons huidige plan. Blijkbaar was de dreiging van geen TV voor huize Dixiechick zo realistisch geweest, dat de verkoper geen andere uitweg zag dan ons toch maar weer een flinke korting te geven. En hij denkt waarschijnlijk, net zoals al die andere verkopers, dat zodra de korting vervalt, wij het vast niet opmerken, en Cox dus weer gewoon haar oude prijzen kan vragen.

Het is duidelijk dat die mensen niet weten met wie ze van doen hebben. Over zes maanden hoort u het vervolg.