Over koningen, stilzitten, en klompen

Natuurlijk ging ik iets diepzinnigs zeggen over de inhuldiging van Willem Alexander. Ik had zelfs het geweldige plan om dat op 30 April zelf te doen. Maar ja, net als mijn verjaardag valt Konningedag de laatste jaren tijdens de drukste periode van het jaar en dus kwam het er niet van.

Vandaag is het commencement, de voornamelijk lange afstudeer ceremonie, en dus de eerste keer in pak en beet drie weken dat ik niks anders doe dan zitten. Drie uur lang. En aangezien ik eindelijk ontdekt heb dat er een app is voor bloggen, heb ik nu eindelijk iets te doen. In plaats van zenuwachtig wiebelen en elke vijf minuten mijn 'hood' rechttrekken, kan ik nu gewoon bloggen. Wat een ontdekking. Straks ga ik commencement nog leuk vinden.

Dus. Koninginnedag. Of heette het deze keer al Koningsdag? Ik heb eigenlijk geen idee. En daarmee ben ik meteen aangekomen op wat ik eigenlijk wilde zeggen: Zo'n nieuwe koning is natuurlijk helemaal geweldig, maar nu hoor ik er weer een beetje minder bij daar in Nederland.

De inhuldiging was geweldig, de prinsesjes uber-schattig, Beatrix waardig maar ook lief, de voorstellingen tijdens de boottocht hadden me soms in tranen, en ik kan zelfs prima leven met "De dag die je wist dat zou komen". Desondanks weet ik nu al dat ik een van die irritante mensen ga zijn die maar niet kan wennen aan het woord Koningsdag, en die het over tien jaar nog steeds heeft over Koninging Beatrix, in plaats van prinses. Net als mijn oma dat vroeger deed met Juliana. Alleen doe ik het dan niet uit ouderdom en gewoontje, maar omdat in mijn dagelijks leven Nederland alleen maar in mijn hoofd aanwezig is, en mijn hoofd ondertussen een aantal jaren achterloopt. Ik hou de Nederlandse samenleving gewoon te weinig bij (en ben dus elke keer als ik hoor dat Rutte premier is verbaasd, ik bedoel, ik was net gewend aan Balkenende) om aan dit hele nieuwe koningsgebeuren net zo snel te wennen als alle andere Nederlanders. En dat is gewoon een beetje vreemd. Want if it walks like a duck, dan zou je verwachten dat het ook talks als een duck, en sja, dat wordt dus steeds minder. Ik tel de jaren af totdat ik een wereld-, of in ieder geval Nederland-vreemde expat ben. Of een halve duck zo u wilt.

Nu we het toch over watervogels hebben, laten we het eens over ons zwembad hebben. Dat echt steeds minder op een grote kuil lijkt, en steeds meer op een zwembad. Het beton is gestort, de leidingen zijn gelegd, en afgezien van het feit dat de leidingen voor ons sproei systeem geheel tegen de planning in zijn meebegraven, en dus weer opgegraven moeten worden, liggen we goed op schema. Klein nadeel is alleen dat onze tuin nu echt een grote rode klei rommel is, en je dus met geen mogelijkheid de tuin in kan zonder ontzettend vies te worden. De honden, en voornamelijk Shelby, zijn absoluut niet gecharmeerd van deze ontwikkeling. Niet alleen is de voortuin lang niet zo spannend als de achteruin met al haar puppy vrienden in aangrenzende tuinen, als ze een keer de achtertuin in mag, moet ze zich daarna onderwerpen aan een genante wasbeurt waar mevrouw niet van gediend is.

Gisteren wilde ik zelf de vooruitgang zelf eens van dichtbij zien, en stond ook voor de vraag wat ik in hemelsnaam aan kon dat niet een kilo klei mee naar binnen zou slepen. Alles met zolen is in feite uit den
boze, en om nou op blote voeten door de kletsnatte klei te struinen vond ik een beetje ver gaan. Wat dragen mensen die naar buiten moeten in de modder zoal? In een keer had ik het: klompen! Natuurlijk!

En zo kwam het dat mijn oude klompen, die al jaren ter decoratie in de woonlamer staan, in een keer weer aan het werk moesten. Ik zal u vertellen: ze werken perfect. Ik zakte niet weg, en er bleef geen spikkel klei aan de onderkant hangen. Die oude Nederlanders waren zo gek nog niet. Maar goed, ik heb ons 'zwembad in wording' dus goed kunnen inspecteren, en het wordt echt geweldig. Nou moet het alleen even ophouden met regenen.


Als u zich trouwens afvraagt waarom het merendeel van de foto's van mij op dit blog mij laten zien in pyjama, in mijn achtertuin, dat weet ik ook niet.