In Nederland....

....is alles kouder, natter, bewolkter, maar wel gezellig.

Soms doe je als Neder-Amerikaan hele vreemde dingen. Zo is er een garantie dat zinnen met "me" en "zich" totaal verhaspeld worden. "Pecan" wordt, voor Nederlanders, totaal onverstaanbaar uitgesproken, en Engelse wooden vermijd ik zoveel mogelijk, omdat ik dan weet dat er een risico bestaat dat de rest van de zin dan echt Dunglish wordt. Ook loop ik totaal voor schut met een dikke jas, een sjaal, handschoenen een dikke muts op, omdat het gewoon "really fricking cold" is, ondanks dat de echte Nederlanders beweren dat het toch echt lente weer is. En als je wilt vragen waarom iemand niet rechts afslaat als het rood is, kom je niet verder dan "Mag jij niet...rood" omdat je de uitdrukking "right turn on red" je hoofd hebt zitten. Ook maakte ik mijn ouders enorm aan het schrikken toen ik op de weg vanuit het vliegveld naar hun huis bij de eerste Nederlandse auto heel hard riep, "Whoa! Kijk eens! Dat is raar!"
Mijn ouders, helemaal in de veronderstelling dat ik echt iets vreemds zag, draaiden hun hoofden in alle richtingen op om te kijken waar dit vreemde ding zich dan wel niet bevond.
"Kijk dan!" riep ik nog een keer, "Ik was helemaal vergeten dat de auto's hier nummerborden voor op de auto hebben!"
En Zondagochtend bezorgde ik mijn ouders bijna weer een hartverzakking toen ik aan de ontbijttafel in een keer opmerkte dat er toch wel heel veel rook langs de openslaande deuren walmde. Mijn vader was al half opgestaan toen mijn moeder met de blik die ze speciaal voor mij reserveert zei; "Dat is de stoom van de verwarmingsketel"
"Oh ja, " zei ik lichtelijk appelig, "Ik was even vergeten dat jij geen heat pumps hebben."

Van alle drie de keren dat ik nu in Nederland ben geweest sinds ik deze keer vertrokken ben, is deze week tot nu toe wel de meest confronterende. Ik ben een aantal dingen totaal ontwend. Zo weiger ik te fietsen in de regen, en heb ik tot nu toe altijd vrienden en familie zover gekregen dat ze me met hun auto wegbrengen. Ook vind ik het maar vreemd dat mensen zo weinig lachen, ook al begin ik dat, na drie dagen bewolking, nu wel iets beter te snappen. Markten zijn helemaal geweldig, maar de Nederlandse televisie is in mijn herinnering echt vele malen interessanter.

Maar genieten doe ik zeker, en daarom ga ik nu subiet ophouden met het in beslag nemen van Vic's computer en gezellig met haar een Hollands kopje thee drinken.


p.s. Steve, sorry dude, I'll tell you all about it when I get back.