Calvinistisch

U kent de uitdrukking vast wel: Nederlanders zijn Calvinistisch. Schijnbaar betekent dat dat Nederlanders zuinig, sober en hardwerkend zijn. En de meeste Nederlanders die ik ken, zijn toch wel een beetje van dat alles (sommige maar een heel klein beetje, maar goed, dat doet er niet toe). Wat u misschien ook wel gehoord hebt (ik in ieder geval wel) is dat de productiviteit in Nederland en andere Europese landen gemiddeld veel hoger ligt dan in een land als Amerika, terwijl de gemiddelde Amerikaan minder vakantie krijgt, en ook langere dagen maakt. Vaak wordt daar dan, in ieder geval door mensen die ik ken, de conclusie uit getrokken dat Amerikanen dus minder productief zouden zijn. En dat zou dan komen omdat ze teveel zouden werken. En van teveel werken word je moe. Nu is dat laatste een waarheid als een koe. Maar ik wil hierbij voor eens en altijd kortemetten maken met het idee dat Amerikanen minder productief zouden zijn dan Nederlanders. En dat doe ik natuurlijk aan de hand van mijn eigen leven.

En hoe komt deze plotselinge obsessie met wat Nederlanders vinden van de Amerikaanse arbeidsethos? Nou, ik moet dit weekend namelijk alweer werken. Net als vorig weekend, en het weekend daarvoor. En misschien zelfs het weekend daarvoor, maar dat weet ik al niet eens meer. Daar werk ik al te veel voor. Maar goed, u begrijpt, ik vind mezelf best wel zielig dat ik alweer moet werken (deze keer is een conferentie deadline op vrijdag die absoluut gehaald moet worden), dus vandaar.

Maar afgezien van het feit dat ik dus te veel te doen heb, wil ik echt een lans breken voor het beeld dat men heeft van de Amerikaan Aan Het Werk. Want er wordt hier hard gewerkt. Echt hard. Nu weet ik, universiteiten staan over algemeen niet echt bekend om de harde werkers. Vaker zal men bij "academici" denken aan slungelige onderzoekers die in een met krijt bedekte oude trui eens om drie uur 's middags achter hun computer kruipen, en die dan onder vele gezucht en gesteun een college eruit persen. Nou, ik kan u zeggen; niet hier. Hier zit iedereen tussen acht en negen uur achter zijn of computer. En nee, er wordt niet eerst gezellig bijgekletst bij het koffiezetapparaat, zoals ik me van Nederland kan herinneren. Ook wordt er niet rustig een half uur bij een collega in de kamer gekletst over de nieuwste vakgroeproddels, en er wordt al helemaal niet een half uur gelunched. Er wordt gewerkt. Men moet tien uur "studenten contact" per week hebben, tussen de 12 en de 15 uur per week lesgeven, en publiceren, publiceren, publiceren. Er zijn geen ATV-urden, ADV-dagen, of andere Nederlandse verzinsels. Als een artikel af moet, dan ga je gewoon tot middernacht door, of in het weekend, of 's avonds. "Whatever it takes".

Dus ik weet niet waar al die prachtige studies hun cijfers over productiviteit vandaan halen, maar het is niet uit mijn wereld. En ik wil, kortom, dus niks meer horen over hoe Nederlanders veel harder, efficienter, of wat dan ook werken. En hoor ik dat toch, dan moet die persoon in kwestie mij verplicht dit weekend helpen met analyses draaien (en dat kan op afstand, dus wees gewaarschuwd).