En alweer Zoe

Eigenlijk wilde Shelby deze keer achter de laptop kruipen, maar dat kon ik natuurlijk niet toestaan. Gelukkig ben ik nog steeds groter en zwaarder dan dat gestreepte ukkepukje, en dus kon ik haar makkelijk opzij duwen. Maar goed, de reden waarom ik nu alweer blog, en niet mijn bazinnetje, is omdat zij op het moment veel te druk is met blijzijn. Want na een week weg komt Jimmie eindelijk naar huis. Volgens het bazinnetje is hij weer helemaal beter, en hoeft hij nou ook niet meer weg.

Ik kan het bijna niet geloven, maar het is toch echt waar. De baasjes zijn hem nu ophalen, en hij kan elk moment thuiskomen. Ik ben zo blij, ik heb al bijna twee planten omver gekwispeld, en Jimmie's kamerdeur afgelikt. Ook heb ik voor de zekerheid maar even extra een plasje gedaan net, want je weet het maar nooit met zulke thuiskomsten. Shelby en ik hebben al een heel aanvalsplan bedacht. Shelby houdt de voordeur in de gaten, en ik sta op wacht bij de achterdeur, zodat we elkaar kunnen waarschuwen zodra we de auto zien. Volgens mij is Shelby nog niet zo goed met het herkennen van auto's, want zij blaft echt bij elk voertuig dat voorbij komt. Ik word er doodzenuwachtig van.

Maar, nog eventjes en dan is ons kleinste baasje weer thuis! En ik weet zeker dat het bazinnetje dan wel weer tijd heeft om te bloggen. Dus hierbij hartelijk dank voor al jullie aardige complimenten en lieve berichtjes. Uiteraard zijn allerlei vormen van cheweez en dog treats ook altijd van harte welkom.