Sinds kort hebben we een alarmsysteem in huis. Nou ja, dat is niet helemaal waar, want het alarmsysteem heeft er altijd gezeten. Ik moet eigenlijk zeggen dat we sinds een paar maanden een werkend alarmsysteem in huis hebben. Toen we dit huis kochten, deed het alarmsysteem het prima, als we af mogen gaan op het feit dat het braaf piepte en oplichte elke keer als er een deur of raam dan wel open of dicht ging. We hadden alleen geen gebruiksaanwijzing, en dus zetten we het ding nooit aan. En dat was wat mij betreft prima.
Toen was er een hele grote storm afgelopen Oktober. Zo eentje waarbij de honden onder de bank kruipen en de ramen trillen. En de bliksem je alarmsysteem dusdanig overstuur helpt, dan het alarm afgaat. Daar sta je dan. Het stormt, het is donker, en het alarm blijft maar loeien, en loeien, en loeien. Ik ben wel vaker blij geweest om mijn technische man, maar nooit zoveel als toen. Terwijl ik als een kip zonder kop met mijn handen op mijn oren stond te roepen dat dat ding toch wel erg veel herrie maakte, schroefde hij een plaatje los, knipte het juiste draadje door, en voila, de rust was wedergekeerd.
Maar ja, nu hadden we dus een echt niet-werkend alarmsysteem. Geen piepjes meer, geen monitor om te checken of alles dicht was, niks. En daar was vooral ik niet zo blij mee. En zo kwam voor de kerst een echte monteur op bezoek die het hele ding instelde en zelfs een gebruiksaanwijzing achterliet.
En nu hebben we dus een alarm. Ik vind het ideaal. Ik zet het ding 's ochtends aan als ik wegga, en 's avonds als ik thuis kom weet ik meteen of ik enge mensen in huis kan verwachten of niet. En nee, we wonen niet in een of andere achterbuurt. Er wonen hier geen enge mensen, en er is, voor zover ik weet, nog nooit ingebroken. Wij zijn zo'n buurt waar je rustig kan vergeten je garage deur dicht te doen, en de deur op slot te doen, en alles er gewoon nog is als je thuis komt. Dus op zich is er geen reden voor een alarm systeem. Maar ik ben nou eenmaal vreemd. En helemaal als ik alleen thuis ben.
Maar ja, helemaal ideaal is het niet. U moet namelijk weten dat ik het ding 's nachts nooit aanzet. Niet omdat ik dat niet zou willen, maar omdat ik honderd procent zeker weet dat ik dat 's ochtends ben vergeten, en dan, terwijl ik de achterdeur open doe voor de honden, niet alleen het alarm "trigger", maar dat ik ook onze super-mega-geheime code niet kan reproduceren als het alarmbedrijf belt, en dus een serie politie auto's in mijn voortuin heb. En daar heb ik, dat begrijpt u, geen zin in.
Maar ja, vannacht was dat misschien een betere optie geweest. Ik werd om kwart voor vier wakker, en wist zeker dat ik het "biepbiepbiep" hoorde dat bij het open gaan van een raam of deur hoort. Nog slaapdronken deed ik mijn ogen open, en wist zeker dat ik het nog een keer hoorde. Sjips. Zou er nou iemand in huis zijn? Hmm.
Een slim persoon zou op dat moment veilig in bed blijven, en eventueel de politie bellen. Een iets minder slim persoon zou haar mobieltje pakken, een stok vinden, en misschien voorzichtig door het huis gaan lopen. Een echte southerner pakt zijn geweer, de kogels, en begint onder het roepen van "I've got a gun you better get the hell off my property" door het huis te stampen. En wat doe ik? Ik stap mijn bed uit, maak de honden wakker, en begin een speurtocht door een stikdonker huis. Wat mijn plan precies was geweest als ik iemand was tegengekomen, dat weet ik niet. Ik denk dat ik, heel southern, ze had gevraagd wat ze aan het doen waren. Of misschien was ik wel in een of andere country girl veranderd, en had ik iets in de trant van "sic em girls!" tegen mijn honden geroepen, die dat vast hadden begrepen als een teken om met de inbreker te gaan spelen. Ik geef toe, heel doordacht was het niet.
En natuurlijk was er niemand in huis. Niet boven, niet in de garage, nergens. Waarschijnlijk heb ik die piepjes dus gewoon gedroomd.
Eigenlijk denk ik dat ik gewoon een geweer nodig heb. Zo'n grote pump action shotgun. Als er dan een inbreker is, dan hoef ik alleen maar dat geweer te laten horen, en ze zijn meteen weg.Of ik kan natuurlijk 's nachts gewoon het alarm systeem aanzetten. Is ook een idee.
4 comments:
Of een nep geweer. Zou misschien ook al iemand wegjagen :)
Jij en een geweer. Je zou jezelf spontaan in een nachtelijke slaapdronken actie in je eigen voet schieten. En dat lijkt me nou niet echt een goed idee...
Wij hebben geen alarm en eigenlijk zou ik dat best wel willen. Want wij hebben best wel rare buren en ik ben niet zo erg bedreven met geweren...
Een grote hond kan misschien wel werken voor ons...
Vic> ROTFL. En je hebt nog gelijk ook :)
B> Een grote hond. Sja, Zoe is dus best wel groot, maar ik weet eerlijk gezegd niet of zij wel van het "waakhond" kaliber is. Eerder het "love me love me love love me" kaliber:)
Post a Comment