Wat doe ik aan vandaag?

Toen ik bij de McDonald's werkte, in een ver, grijs verleden, droeg ik mijn eerste, en ook meteen laatste, uniform. En ik, als nerd die ik was, was apetrots op het pakje dat bestond uit een gestreepte blouse, een strikje, een zwarte broek, en de rode klep. Dat baantje bij de McDonald's in Nijmegen was ten slotte mijn eerste "echte" baantje na jarenlang als babysitter mijn geld verdient te hebben. En als babysitter zag je er nou eenmaal nooit zo belangrijk uit. We kregen bij de McDonald's zelfs een naambordje! En op dat naambordje kon je stickers verdienen; brons, zilver, en goud, voor de verschillende dingen die je bij de McDonald's moest beheersen, namelijk counter, keuken, en schoonmaken. Dat was voor een overachiever als ik zelf natuurlijk helemaal feest.

Maar goed, na drie jaar bij de Mac gewerkt te hebben, heb ik daarna eigenlijk nooit meer een baantje gehad waarbij je je op een bepaalde manier moest kleden. Omdat de meeste van mijn bijbaantjes technisch van aard waren, was het vaak juist zaak om zo oud mogelijke kleding te vinden omdat je toch het merendeel van je dag onder bureaus lag. En aangezien al mijn "echte" banen altijd op een universiteit waren, heb ik sinds ik klaar ben met mijn studie, ook nooit meer hoeven denken aan wat nu weer aan zou doen. Totdat ik naar Georgia verhuisde. Ik zal niet uitwijden over hoe vervelend het is om elke dag panties aan te moeten, of een gestreken blouse klaar te hebben liggen, of hoe je op een gegeven moment alle medewerkers van de stomerij bij naam kent. Maar het is irritant. Geloof me. Zelfs voor een overachiever zoals ik.

Maar goed, deze zomer was ik dus helemaal blij, want we zouden geen dress code hebben. Niks geen regels over wat wel en niet mocht, we zouden helemaal vrij zijn. Eindelijk zou het hier op de campus gaan lijken op een echte universiteit. Zo eentje waar professors in oude Che shirts rondlopen, met versleten teenslippers aan de voeten, oude shorts aan, en honderdtachtig oude buttons op hun legergroene tas van dertig jaar geleden. Omdat ik nou niet meteen iedereen op stang wilde jagen, had ik wel alvast wat semi-nette korte broeken en rokken aangechaft. Ik kon mij namelijk prima voorstellen dat niet iedereen op mijn hip-hugger booty-shorts zat te wachten. Maar de slippers stonden al klaar, en ook de blousjes had ik ver achter in de kast weggestopt.

De euforie was van korte duur. Een week om precies te zijn. Want gisteren kregen we de volgende email van Human Resources:

"The normal dress code will be relaxed during the summer to provide a more practical and comfortable clothing standard. This policy will be in effect at the beginning of the summer semester (5/11/2009) and ending after the Labor Day holiday (September 7, 2009). Fridays throughout the year will be designated as Business Casual Dress Day. It is the intent that each employee may choose to wear less formal attire (blue jeans) as long as clothing is in good taste and will not negatively affect the University’s image.

Acceptable personal appearance is an ongoing responsibility of each employee. Specifically, "common sense" should be the basic guideline and employees should not wear suggestive attire, athletic clothing, shorts, T-shirts, novelty buttons, baseball hats, and similar items of casual attire that do not present a businesslike image. .Radical departures from conventional dress or personal grooming standards will not be permitted. When dealing with customers and the public, your attire should be consistent with a positive business image."

Naast dat er niks zo deprimerends en fantasieloos is als een "casual friday" vond ik het verbod op opruiende t-shirts, spraakmakende buttons of oude shorts erg jammer. Mijn idee van een universiteit is dat het een smeltkroes is van alle mogelijke politieke, wetenschappelijke, en religieuze meningen, die men op zijn of haar eigen manier uit. Maar niet hier.

Dus de slippers gaan maar weer terug de kast in, en vandaag heb ik gewoon weer een colbertje aan. Maar misschien dat ik toch speciaal voor deze zomer maar weer eens mijn jaren 80 button collectie te voorschijn ga halen. Wat is een universiteit zonder een beetje revolutie?